Ауылда жөнді жұмыс болмай, қалаға келген көп жас отбасылардың бірі біз едік. Оған себепші өзіммін. «Жаспыз ғой, қаладан жұмыс тауып, тез-ақ ел қатарына қосылып кетеміз», деп тьш-тыныш отырған күйеуімді үгіттеуге көштім.

Өйткені өзіміз сияқты жастардың көбі ауылды тастап, қалаға барып, кейбірі тәп-тәуір жұмысқа тұрып, катарға қосылып кеткен еді.

Алғашында Серік көнбеген. «Қалаға кеткен құрдастарымызды айтып, сен солардан кемсің бе?» деп біраз намысына тиіп едім, ол көнді. Екінші сыныпқа баратын жалғыз қызымыз бар. Үйді, әкеміз еншілеп берген малды сатып, қызымызды «кейін алып кетеміз» деп ағайынның біріне тапсырып, қалаға тарттық.

Әу баста тірлігіміз жаман болған жоқ, Серіктің қалада жүрген достары көмектесіп, барохолкадан бір контейнер алып, сауда-саттыққа кіріп кеттік. Жүре-бара тірлігіміз оңалды. Қала шетінен бұрынғы жатақхана болса да, екі бөлмелі пәтер сатьп алдық. Қызымызды қолымызға алып, тәп—тәуір күн кешіп жаттық. Бәлкім, өстіп өмір сүре берер ме едік…

Әттең…

Қазір Серікке қалаға көшейік деп айтқаныма қатты өкінемін. Кейде өкініштен түндерді ұйқысыз атырамын.

Базардағы жап-жақсы саудамызды Серіктің өзі бұзды. «Сауда азайды, бұл күніміз күн емес. Үй сатумен айналысамын, ақша сонда. Басы істейтін, кішкене ғана ақшасы бар ақылды адамдар қазір жаппай сонымен айналысып жүр» деп,желпініп шыға келді. Ақылдаса келе Серіктің айтқанын дұрыс деп таптық.

Базардағы контейнерімізді тауарымен қоса саттық. Өзіміздің біраздан бері жиған ақшамыз бар еді. Арзандау деген үйдіалып—сата қоюға ақшмыз жетпей, Серіктің достарынан қарыз алдық. Мұнда да жолымыз болды. Жарнама-хабарламаларды жібермей, іздестіріп жүріп арзан үйлер тауып, тәуір деген біреуін бар ақшамызға сатып алдық. Сосын оны сәл қымбатқа кері сатып, тәжірибе жинай бастадық. Тірлігімізді тағы оңалта бастадық. Құдай қолдап, Серіктің қолы жүріп берді. Бұған сол кезде Алматыда үй бағасының күрт өсуі де үлкен көмектесті. Қомақты қаражат жинап, қымбаттау үйлерді де қос—қостан сатып алып, оны қымбаттау бағаға кері сатып ырғын пайда көре бастадық. Бұған мен де мәз, Серік те мәз.

«Осының бәрі қалаға барайық деген пұшық қара қатынымның арқасы», деп күйеуім меніжелпіндіретін, мен де бір көтеріліп қалатынмын…

Әттең, соның бәрі алдамшы екен… Көрген түстей зу етіп өтті де кетті.

Жүре келе Серік «сен шапқылап қайтесің, сен үйде отыр, баланы тәрбиеле, сабағына көмектес» деп, бірге жасап жүрген тірліктен мен шеттетіп тастады. Алғашында мұны жөн дегем. Бірақ көңілі толып, қымбат көлік мінген Серік үйге тоқтауды қойды.

Үйде тұрмайды: «ана жерде бір арзан үй бар екен, мына жерде бір ғимарат бос тұр, қазір барып қарайын», деп шала бүлінді де қалды. Кұдды Алматының халқы тек соның сататын үйіне қарап қалғандай…

Түнделетіп жай келеді. Кейде келмей де қалады. Телефонына хабарлассам: «мен мында достармен отырмын, мен дела делаю» деп әкіреңдеп ұрсып айқайлайтын кезге жетті…

Бір күні үйге қонбай, ертеңінде сәл қызып келіп түр. Жай келсе бір сәрі ғой,

«кешір, Жанерке, мен өмірде қателесіппін, шын бақытымды енді таптым. Үй де, бала да сенде қалады, ажырасайық», деп қарап тұр.

Алғашында қызу шығар, қалжыңдап тұр деп ойлағам. «Қайдағыны айтпай жуын да тамағыңды іш» десем, «осы сенің ит жемейтін шикі картошкаңа әбден тойдым, мен үйден мүлде кетемін. Басқа әйел таптым», деп тікке кетті.

Арада біраз күн өтті. Екеуіміз бір жөнге келе алмадық. Қызымыздың «әкелеп» жылағанына ол пысқырып та қарамады. Айтқанынан қайтпайтын болған соң ажырасып тындық. Содан кейінгі күнім күн болмады….

Енді өмірім өкінумен өтіп келеді. Қызымның да көңіл-күйі жоқ. Кейде «папам қашан келеді» деп өксіп жылағанда жанымды қоярға жер таппаймын.

«Қалаға барайық» деп Серіктің миын жеген өзім едім. Қатты өкінемін. Амал не, енді бәрі кеш…

Мүмкін, мен оның ойындағыдай жақсы жар бола алмадым ба екен? Бәлкім, қолына көп ақша түскесін қаланың бір алаяқ қызына алданып, соның шырмауында қалды ма екен. Кім біліпті?

Тып-тыныш, бақытты күн кешіп жатқан жерімізден өзімнен-өзім шала бүлініп, күйеуімді қалаға жетелеп әкелгенім есіме түскен сайын өзегімді өкініш өртейді…

Әттең, сол бір ауылдағы қамсыз, бақытты күндеріміз қайтып келмейді-ау… Өкінемін...

Бәріне өзім кінәлімін, қайтейін…

Современные магазины детской одежды представляют огромный ассортимент вещей. Задача родителей – выбрать наиболее подходящие наряды, обувь, учитывая множество моментов и индивидуальные особенности малыша. Как сделать гардероб ребёнка идеальным? Важно проследить, чтобы каждая вещь была безопасной, комфортной, приносила только пользу. Стоит подумать и о развитии малыша, эстетике нарядов. Из этой статьи вы узнаете, как правильно выбирать детскую одежду. Мы рассмотрим основные принципы отбора. Вы хотите воспитать у ребенка хороший вкус в одежде? Что ж, добиться этого не так уж сложно. Взять, например, наш подход к развитию детской речи. Еще до того момента, как ребенок произнесет свои первые слова, мы стараемся говорить с ним правильным и красивым языком. Так же и в вопросах вкуса: с самого раннего возраста старайтесь уделять особое внимание тому, что вы надеваете на ребенка. Важны и цвет, и фасон, и стиль, и рисунок, и комбинации вещей. Ребенок с радостью будет воспринимать эту игру в одевание и впоследствии станет расценивать ее как легко разрешимую задачу. Очень важные моменты В первую очередь надо обращать внимание на самые важные критерии, связанные с безопасностью, комфортом малыша, а также устойчивостью вещей к износу. Рассмотрим ключевые моменты подробнее. Безопасность Дети особенно уязвимы. Необходимо приобретать товары в хорошо зарекомендовавших себя магазинах, от известных производителей. Они шьют одежду из безопасных, экологичных материалов, используют специальные безопасные красители. Такая одежда не вызывает раздражения на коже, аллергические реакции. Если продавец выдал чек с гарантией качества на изделие – это хороший знак. Значит, что одежда качественная и соответствует необходимым требованиям. Комфорт Ребёнок должен ощущать себя максимально комфортно. Особые материалы, сеточки, подкладки и наполнители способны сделать одежду удобной. Создаётся оптимальный микроклимат, кожа дышит. Важно подбирать наряды таким образом, чтобы в любую погоду малыш мог спокойно пойти погулять. Устойчивость к износу Детские вещи, устойчивые к износу, можно дольше использовать, даже передавать младшим ребятам. Кроме того, мамам приходится часто стирать наряды, поэтому они должны сохранять первозданные характеристики и после многочисленных стирок. Качественная одежда хорошо выдерживает износ, длительное время оставаясь привлекательной. (читаем полезную статью о том, как правильно ухаживать за детской одеждой) Заглядывайте в отделы одежды как для мальчиков, так и для девочек Вы обращали внимание, что существует много универсальных вещей? Кофточки, свитера, штаны на резинках с одинаковым успехом могут носить мальчики и девочки. Также многие универсальные оттенки, принты и фасоны подходят всем детям вне зависимости от того, мальчик это или девочка. Поэтому запомните хороший совет: обязательно расширяйте сферу поиска, когда выбираете в магазине наряды для малыша — заходите в оба отдела: для девочек и мальчиков. Одежда большего размера тоже подойдёт! Дети растут быстро, поэтому иногда вы вполне можете приобретать наряды большего размера. Например, брючки подворачивают, а футболки используют в роли туник. Качественная одежда носится долго, легко выдерживает частые стирки. Поэтому наряды, купленные на вырост, непременно пригодятся. Конечно, это должны быть хорошие вещи, которые понравились вам и ребёнку. Тогда малыш будет с радостью долго их носить, и вы останетесь довольны. Джинсовые наряды В моде снова джинсовые вещи. Ребята любят такие наряды за их красоту, популярность, а родители высоко ценят практичность. Действительно, за джинсовой одеждой проще ухаживать, она хорошо выдерживает стирки. Кроме того, в джинсовых брюках, курточках и юбочках очень удобно. Создаётся оптимальный микроклимат, движения не сковываются. В любой сезон дети с удовольствием носят модные джинсовые наряды. Фабрики выпускают очень красивые, броские модели, украшая материал блёстками и бисером, всевозможными аппликациями, набивными рисунками и шнуровками.